Często mówimy, że Biblia pokazuje nam drogę do zbawienia, mówi o zbawieniu, wiemy, że ci, którzy należą do Chrystusa są zbawieni. Czym zatem jest owo zbawienie w świetle Słowa Bożego? Co Biblia rzeczywiście mówi o zbawieniu? Jak je określa i czego ono dotyczy?
Słowo „zbawienie” oznacza „wyratowanie”. Człowiek zbawiony to człowiek wyratowany. Skoro są ludzie, którzy są zbawieni – wyratowani, to jest również zbawiciel – ratownik, a tym jest oczywiście Bóg w osobie Jezusa Chrystusa. On jest tym, który wykonał doskonałe dzieło zbawienia, oddając swoje doskonałe, bezgrzeszne życie dobrowolnie za grzechy ludzi. To jest Boża oferta dla człowieka. Każdy kto zrozumie swoją beznadziejną sytuację, brak możliwości samodzielnego wyzwolenia się z niewoli grzechu i odczuje potrzebę ratunku, może za darmo przyjąć Bożą ofertę i w pełni doświadczyć wyratowania – zbawienia.
Zbawienie wierzącego człowieka można podzielić na trzy etapy: przeszły, teraźniejszy i przyszły. Wszystkie one są niezbywalną własnością odkupionych krwią Jezusa Chrystusa przelaną na Golgocie. Uświadomienie sobie ogromu zbawczego dzieła pobudzi każdego do jeszcze radośniejszego oddawania chwały Bogu i Jego Synowi!
Aspekt 1 – dokonany (przeszłość)
Po pierwsze zbawienie można traktować jako coś przeszłego, dokonanego: „jesteśmy zbawieni”.
Ta myśl dotyczy zbawienia od kary za grzech. Człowiek, który wyznał swoje grzechy Chrystusowi i błagał o przebaczenie został przyjęty do Bożej rodziny i zbawienie stało się jego udziałem („Dziś zbawienie stało się udziałem domu tego” Ewangelia Łukasza 19.9). Zbawienie jest niezbywalne, ponieważ nie opiera się na jakichkolwiek ludzkich dokonaniach, chęciach czy poglądach ale na doskonałej ofierze Syna Bożego. Wierzący człowiek jest dzieckiem Boga i na zawsze nim pozostanie. W Chrystusie otrzymał zaszczytną pozycję, której nic nie może mu odebrać i został zaliczony do grona świętych.
Pozycja w Chrystusie:
„Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił” List do Efezjan 2.8-9
„wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie” List do Efezjan 2.6
Niezbywalność zbawienia:
Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej? Czy utrapienie, czy ucisk, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz? […] Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” List do Rzymian 8.35,38-39
Zaliczeni do świętych:
„wszystkim, którzy jesteście w Rzymie, umiłowanym Boga, powołanym świętym” 1 List do Koryntian 1.2 „zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym” List do Rzymian1.7
„zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, wraz ze wszystkimi świętymi, którzy są w całej Achai” 2 List do Koryntian 1.1
„do świętych w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa” List do Efezjan 1.1
„do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi” List do Filipian1.1
„do świętych i wierzących braci w Chrystusie, którzy są w Kolosach” List do Kolosan1.2
„o miłości twojej i o wierze, jaką […] masz do wszystkich świętych” List do Filemona1.5
„serca świętych przez ciebie, bracie, zostały pokrzepione” List do Filemona 1.7
„abyście podjęli walkę o wiarę, która raz na zawsze została przekazana świętym” List Judy 1.3
Bóg w doskonały sposób uwolnił wierzących od słusznie należnej kary za grzech. Pan Jezus poniósł karę w zastępstwie za każdego, kto tylko przyjmie Jego dzieło dla siebie. On stał się ratownikiem, i dzięki Jego osobie i dziełu możemy żyć w świadomości posiadania wiecznego pokoju z Bogiem.
Efektem dokonanego zbawienia jest usprawiedliwienie każdego kto wierzy: „Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa” List do Rzymian 1.5
Aspekt 2 – codzienny ratunek (teraźniejszość)
Po drugie zbawienie dotyczy teraźniejszości. Dotyczy całego życia wierzącego od momentu jego nowego narodzenia. Codziennie jesteśmy zbawiani – wyratowywani od mocy grzechu.
Przeznaczeniem zbawionych jest codzienne uświęcenie. Mamy się stale przemieniać: „Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza. A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.” List do Rzymian 12.1-2”. Tematem życia dla Boga w świętości i odłączeniu od grzechu zajmuje się szósty rozdział listu do Rzymian. Czytamy:
„i nie oddawajcie członków swoich grzechowi na oręż nieprawości, ale oddawajcie siebie Bogu jako ożywionych z martwych, a członki swoje Bogu na oręż sprawiedliwości. Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską.” List do Rzymian 6.13-14
„a uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości” List do Rzymian 6.18
„Teraz zaś, wyzwoleni od grzechu, a oddani w służbę Bogu, macie pożytek w poświęceniu, a za cel żywot wieczny.” List do Rzymian 6.22
Chrystus wyzwolił nas z mocy grzechu i powołał do życia dla Boga, uświęcenia i dobrych uczynków. Bóg stworzył w nas nowe życie i przygotował dla nas cel: „Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili.” List do Efezjan 2.10. Chce abyśmy się codziennie uświęcali: „Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty.” 1 List Piotra 1.16. Wymaga to stałej społeczności z Panem, modlitwy, słuchania Słowa Bożego. U podstaw prawdziwego uświęcenia leży poznanie prawdy o śmierci wierzącego razem z Chrystusem:
„Podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.” List do Rzymian 6.11
„Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.” List do Galacjan 2.20
Tylko Jego natura widoczna w nas prowadzi do świętego (uświęconego) życia.
Wierzący człowiek – chrześcijanin jest równocześnie codziennie wzywany do przeciwstawiania się diabłu („poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was” List Jakuba 4.7). Chrystus wyposażył nas we wszelkie narzędzia niezbędne do podjęcia duchowej walki. Mamy do dyspozycji całą zbroję Bożą (Patrz: List do Efezjan 6.10-20). W Chrystusie mamy zwycięstwo nad grzechem i moc do prowadzenia uświęconego życia w posłuszeństwie dla Niego. To właśnie daje nam zbawienie od mocy grzechu każdego dnia.
Codzienne uświęcanie nie jest zaleceniem lub formą zachęty. Jest to konieczność dla chrześcijanina. Tylko prowadząc uświęcone życie można mieć bliską społeczność z Panem. Codzienne „oglądanie Pana” jest dostępne wyłącznie dla posłusznego dziecka Bożego, a każdy szczery wierzący właśnie tego pragnie w swoim życiu. Zatem uświęcajmy się codziennie. Pan wyposażył nas w odpowiednie do tego środki i dał nam pełne zwycięstwo, abyśmy prowadzili życie zależne od Niego i podporządkowane Jego woli.
„Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do uświęcenia, bez którego nikt nie ujrzy Pana” List do Hebrajczyków 12.14
Aspekt 3 – dopełnienie zbawienia (przyszłość)
Istnieje jeszcze trzeci aspekt zbawienia, który należy jeszcze do przyszłości. Jest to zbawienie – wyratowanie od obecności grzechu. W tym sensie dopiero będziemy zbawieni. Do teraz posiadamy w sobie stale grzeszną naturę i żyjemy na zdeprawowanym świecie. Grzech stale nas otacza i stara się zwodzić. Ten stan kiedyś ulegnie zmianie. Potrzebne jest do tego dopełnienie naszego zbawienia w postaci odkupienia naszego ciała. „my sami, którzy posiadamy zaczątek Ducha, wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia ciała naszego.” List do Rzymian 8.23. To ciało, które dał nam Bóg przy fizycznych narodzinach jest skażone i nie może przebywać w Bożej obecności. „A powiadam, bracia, że ciało i krew nie mogą odziedziczyć Królestwa Bożego ani to, co skażone, nie odziedziczy tego, co nieskażone.” 1 List do Koryntian 15.50. Bóg przy pochwyceniu wierzących da im nowe ciała „Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa, który przemieni znikome ciało nasze w postać, podobną do uwielbionego ciała swego” List do Filipian 3.20-21. Wtedy nasze zbawienie się dopełni. Możemy na ten temat przeczytać:
„Wiemy bowiem, że jeśli ten namiot, który jest naszym ziemskim mieszkaniem, się rozpadnie, mamy budowlę od Boga, dom w niebie, nie rękoma zbudowany, wieczny. Dlatego też w tym doczesnym wzdychamy, pragnąc przyoblec się w domostwo nasze, które jest z nieba, jeśli tylko przyobleczeni, a nie nadzy będziemy znalezieni. Dopóki bowiem jesteśmy w tym namiocie, wzdychamy, obciążeni, ponieważ nie chcemy być zewleczeni, lecz przyobleczeni, aby to, co śmiertelne, zostało wchłonięte przez życie. A tym, który nas do tego właśnie przysposobił, jest Bóg, który nam też dał jako rękojmię Ducha.” 2 list do Koryntian 5.1-5
Duch Święty w nas przekonuje o całkowitym zbawieniu wierzących nawet jeżeli ono jeszcze nie w pełni jest zrealizowane. Zbawienie jest dziełem Boga wykonanym przez Jezusa Chrystusa.
Chrystus „stał się dla wszystkich, którzy mu są posłuszni, sprawcą zbawienia wiecznego” List do Hebrajczyków 5.9. Zbawienie jest Jego dziełem. Jest przygotowane w pełni. Każdy człowiek może stać się uczestnikiem zbawienia wiecznego. Może uniknąć kary za grzech, posiąść wyzwolenie od mocy grzechu i oczekiwać na ostateczne dopełnienie zbawienia i wyzwolenie od obecności grzechu.
„ten, kto pragnie, niech przychodzi, a kto chce, niech darmo weźmie wodę żywota” Księga Objawienia 22.17
